Dingen op Instagram die je haat maar toch liket

We leven in een tijd waar het perfecte plaatje van een feestje, belangrijker dan het feestje zelf is. Spontane foto’s zijn genomen in 20 keer, elk leven is interessant, iedereen is zichzelf aan het ontdekken op reis en iedereen heeft verstand van eten en spieren. We storen ons hier allemaal aan, maar toch liken we al deze foto’s op Instagram elke keer wéér.  Oprecht, we zijn nog heftigere kuddedieren dan ooit tevoren. Wij hebben een aantal dingen op een rijtje gezet die we allemaal dagelijks tegenkomen, verachten en dan liken.

Het Van Gogh ontbijt

Het schijnt tegenwoordig elke dag weer een wedstrijd te zijn wie het mooiste ontbijtschaaltje weet te creëren. Als je Instagram tussen 07:00 en 09:00 opent, word je spontaan kleurenblind van al die verschillende felgekleurde acai bowls. Ik heb ’s ochtends niet eens genoeg tijd om koffie te drinken en te douchen, waar halen jullie in godsnaam de tijd vandaan om een ontbijt te maken waar evenveel werk inzit als een Van Gogh schilderij?

Keuken uit de hemel

Ik weet nou niet of ik dit steeds like omdat ik honger heb of vanwege de foto. Mijn eerste vraag is, waar halen jullie die voor het oog perfecte pizza’s en hamburgers vandaan? Als ik eten bestel of haal, sla ik de plank altijd volledig mis. Elk gerecht dat ik op Instagram op de foto zie, lijkt regelrecht uit keuken van de hemel te komen. Mijn tweede vraag is, hoe kan het dat iedereen er altijd zo goed uitziet als jullie aan het eten zijn op een foto? Als ik eet, lijkt het alsof ik een epileptische aanval heb en zitten er overal vlekken. Ten derde, ik mag hopen dat jullie dat eten altijd opeten. Ander zijn jullie dood voor me, hartstikke hartstikke dood.

Magic Mike en Adriana Lima

Nadat iedereen de perfecte pizza of hamburger heeft genuttigd, begint het volgende Bermuda driehoek Instagram raadsel. Hoe de fuck, behouden jullie en krijgen jullie überhaupt die perfecte shape en waar gaan al die calorieën heen? Ik doe een poging tot gezond eten en iets van mijn leven te maken en krijg alleen maar wallen en overgewicht. Als ik Instagram moet geloven, eten jullie pizza, drinken jullie champagne in een of andere hippe tent en krijgen jullie het lichaam van Adriana Lima of Magic Mike daar gratis bij.

Donder op Zara

Ik word ook altijd enigszins onzeker over mijn kledingkast door Instagram. Hoe kan het dat altijd iedereen de perfecte outfits heeft en er dan ook nog bij post shirt en broek van de Zara. Als ik de Zara binnenloop, is alles spuuglelijk of XXL. Door Instagram krijg ik het idee dat ik geen idee heb, hoe, waar en wanneer ik moet shoppen. Echt donder op Zara.

DOE NORMAAL

Oké, dit like ik eigenlijk niet maar het stoort me gewoon heel erg. Waarom zetten mensen in godsnaam op het moment dat ze rond de 1000 volgers hebben DM for collabs in hun bio? Nederland heeft 17.000.000 bewoners, dat betekent dat ongeveer 0,005 van de mensen je kent en daar zitten je moeder en tante Truus ook bij. Dat maakt je niet echt een waardig uithangbord voor merken. DM voor collabs? Ik zal je even DM’en. DM’en dat je gewoon even fucking normaal moet doen met je bek.

Persoonlijkheidsstoornis

Dit is mijn guilty pleasure, want ik haat dit, ik hou hiervan en ik doe het zelf ook. Vroeger nam iedereen een foto en nu heb je 20 keer nodig voor die ene foto. Het is zelfs zo erg, dat als je een voorbijganger vraagt een foto te nemen dat zij er ook 20 maken. Het is tegenwoordig eerder een regel dan een uitzondering en als die ene uitzondering dan voorbij komt, dan nemen we het ze nog kwalijk ook. Doordat je dit haat en er tegelijkertijd van houdt, lijkt het alsof je een persoonlijkheidsstoornis hebt.

Telefoonlens

We get it, je bent op reis en je wilt jezelf ontdekken. Echt waar Lisa, ga ervoor meid maar doe dat vooral NIET door elke seconde wat op Instagram te posten. Want daar ga je een eigen indentiteit zeker niet vinden. Soms vraag ik mij af of mensen hun reis door de lens van hun telefoon of met eigen ogen zien. Wat mij dan nog erger stoort, zijn de captions zoals: “the world is an open book and those who not travel, only read one page.” Is er ergens een forum waar de al deze slechte captions staan verzameld? Zo ja, kunnen we dan even als collectief een melding maken? Echt donder op Lisa, ga van je reis genieten en laat ons werkende met rust.

Het exotische Vlieland

Wat misschien nog wel erger is dan die captions en dat filosofische gebrabbel, dat zijn de foto’s zelf. Iedereen post exact dezelfde foto’s op exact locaties. Bedankt stelletje eikels, dankzij jullie heb ik Thailand, Indonesië, Bali, de Filipijnen en ongeveer elk land in Zuid-Amerika. Ik ga Vlieland wel verkennen, het schijnt dat daar als enige nog geen foto’s van zijn.

Filosofie

Iets wat ik verschrikkelijk van mijzelf vind als ik het like, zijn de diepzinnige quotes. Waarom like ik in godsnaam iemands foto met de quote: ‘if someone shows his true colors, don’t try to repaint them’. Waarom doe ik dit? Waar slaat dit eigenlijk op. Je eet een frietje, wat in fucking godsnaam heeft dat met elkaar te maken. Dit slaat helemaal, maar dan ook echt he-le-maal nergens op. Maarja, zo cool als dat ik ben: Like!

Coachella kledinglijn

Heeft iemand zijn telefoon wel eens geopend tijdens en na het Open Air weekend? Zo ja, dan weet je wat er gaat komen en zo nee je hebt niet veel gemist aangezien alles identiek aan elkaar was. Elke foto is precies hetzelfde als de gene erboven of eronder. Elk meisje heeft bloemetjes in haar haar en glitters op haar gezicht. Dan ben ik nog niet eens begonnen over de Coachella kleding collectie die iedereen aan heeft. Maarja, als het kuddedier dat ik ben. Like, like, like, like en zo nog ongeveer 1200 keer.

FOMO

Wat misschien nog kutter is, is dat we foto’s liken uit beleefdheid. Als iemand jouw foto’s liked, like je deze terug. Het is net als met je verjaardag, als iemand jouw feliciteert is het wel zo netjes dat terug te doen. We hebben er eigenlijk helemaal geen zin in, maar we doen het toch. Het is een lichte vorm van FOMO.

Ik voel mij opgelucht nu ik dit er allemaal uitgegooid heb. Zo nu is het de hoogste tijd om mijn telefoon erbij te pakken, want misschien heb ik wel wat gemist op Instagram.

Ritchy, redacteur en een onuitputbare bron van energie bij RUMAG sinds 2017. Ik leef volgens het idee dat succes een keuze is en je geen tweede kans op je eerste indruk krijgt. Ik schrijf over alles wat iedereen denkt en vooral wat ik zelf zie. Duik mee met mij, want bijzijn is meemaken.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *